Klaus Schulze

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Klaus Schulze was een Duitse componist en pionier van de elektronische muziek. Hij werd in 1947 in Berlijn geboren. In 1969 was hij de drummer van Tangerine Dream en speelde hij op hun debuut Electronic Meditation. Een jaar later richtte hij met Manuel Göttsching Ash Ra Tempel op. Ook daar vertrok hij na één album, om in 1971 alleen verder te gaan.

Muziek en doorbraak

Zijn eerste soloalbum Irrlicht (1972) maakte hij zonder synthesizers, met een orgel en een opname van een orkest die zo bewerkt was dat die bijna onherkenbaar werd. Het album geldt als een mijlpaal van de vroege ambient. Op Cyborg (1973) gebruikte hij voor het eerst een synthesizer. Daarna volgden Timewind (1975), vol verwijzingen naar Richard Wagner, en Moondawn (1976), zijn eerste album met een Moog. Met die platen werd hij een van de grondleggers van de Berlijnse School: lange stukken waarin herhaalde patronen van een sequencer langzaam veranderen. In de jaren tachtig ging hij digitale instrumenten gebruiken, en hij produceerde The Breathtaking Blue (1989) van Alphaville. Hij maakte meer dan zestig albums, ook onder de naam Richard Wahnfried. Hij overleed in 2022.

Invloed

Schulze klonk lichter en dromeriger dan Tangerine Dream, met af en toe akoestische klanken zoals een cello of een operastem. Zijn muziek werd gewaardeerd door liefhebbers van new age, al wilde hij zelf niets met die stroming te maken hebben. Samen met Tangerine Dream legde hij de basis voor ambient en voor veel latere elektronische muziek.

Luisteren

Discografie

Studioalbums

• 1972Irrlicht
• 1973Cyborg
• 1974Blackdance
• 1975Picture Music
• 1975Timewind
• 1976Moondawn
• 1977Body Love (soundtrack)
• 1977Body Love, Volume 2 (soundtrack)
• 1977Mirage
• 1978“X”
• 1979Dune
• 1980Dig It
• 1981Trancefer
• 1983Audentity
• 1984Angst (soundtrack)
• 1984Aphrica
• 1984Drive Inn
• 1984Transfer Station Blue
• 1985Inter*Face
• 1986Dreams
• 1987Babel
• 1988En=Trance
• 1990Miditerranean Pads
• 1991Beyond Recall
• 1994Klaus Schulze Goes Classic
• 1994Le Moulin de Daudet (soundtrack)
• 1994The Dark Side of the Moog
• 1994Totentag
• 1995In Blue
• 1995The Dark Side of the Moog II
• 1995The Dark Side of the Moog III
• 1996Are You Sequenced?
• 1996The Dark Side of the Moog IV
• 1996The Dark Side of the Moog V
• 1997The Dark Side of the Moog V
• 1998The Dark Side of the Moog V
• 1999The Dark Side of the Moog V
• 2000Contemporary Works I
• 2002Contemporary Works II
• 2002The Dark Side of the Moog IX
• 2005Moonlake
• 2005The Dark Side of the Moog X
• 2007Kontinuum
• 2008Farscape
• 2008The Dark Side of the Moog X
• 2009Come Quietly
• 2013Shadowlands
• 2013The Schulze‐Schickert Session
• 2018Silhouettes
• 2019Next of Kin: Music From the Motion Picture Soundtrack (soundtrack)
• 2022Deus Arrakis
• 2022Vat Was Dat
• 2024101, Milky Way

In School of Rock

• Mixtape 8: Elektronische muziek ReaderDaarmee legde hij, net als de Duitser Klaus Schulze en de band Tangerine Dream, de basis voor ambient en new age.

Genoemd in andere artikelen

• Synthesizerorkest, ambient en new age GenreTangerine Dream en Klaus Schulze in Berlijn gingen hen voor, en Brian Eno gaf het genre in 1978 met Music for Airports de naam ambient.

Zie ook

• Dig It
• Audentity
• Synthesizerorkest, ambient en new age