2 talen
Keith Richards
Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest
Keith Richards is gitarist, songschrijver en zanger van The Rolling Stones. Hij werd in 1943 geboren in Dartford, in het graafschap Kent. Zijn grootvader, die met een jazzbigband door Engeland toerde, gaf hem zijn eerste gitaar. Richards luisterde naar Billie Holiday en Louis Armstrong, en later naar Scotty Moore, de gitarist van Elvis, en Chuck Berry, van wie hij de meeste solo's leerde naspelen. Op een perron kwam hij zijn vroegere schoolgenoot Mick Jagger weer tegen, met platen van Chuck Berry en Muddy Waters onder de arm. Samen met Brian Jones begonnen ze in 1962 The Rolling Stones.
Muziek en doorbraak
Op aandringen van manager Andrew Loog Oldham gingen Jagger en Richards vanaf 1963 zelf liedjes schrijven. In 1965 kwam (I Can't Get No) Satisfaction, hun eerste internationale nummer 1. De riff kwam volgens Richards in zijn slaap naar hem toe; hij werd net lang genoeg wakker om hem op een cassetterecorder op te nemen. Vanaf Aftermath (1966) bestonden de albums van de Stones vooral uit eigen werk. Richards zingt ook zelf, bijvoorbeeld op Happy (1972), en maakte soloplaten als Talk Is Cheap (1988) en Crosseyed Heart (2015).
Invloed
Richards zoekt geen snelle solo's; zijn spel draait om akkoorden en ritme. Eind jaren zestig ontdekte hij de open G-stemming, waarbij hij de laagste snaar weghaalt en op vijf snaren speelt. Dat geluid is te horen in Honky Tonk Women, Brown Sugar en Start Me Up. Volgens bandleden volgt de groep niet de drummer, maar Richards. Zijn samenwerking met Jagger behoort tot de succesvolste in de popgeschiedenis.
Luisteren
Discografie
Studioalbums
- 1988Talk Is Cheap
- 1992Main Offender
- 2015Crosseyed Heart
In School of Rock
- Mixtape 9: Het instrument Reader
Op (I Can't Get No) Satisfaction (1965) van The Rolling Stones speelt Keith Richards de riff door een Maestro Fuzz-Tone, een van de eerste effectpedalen.