Keith Forsey

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Keith Forsey is een Engelse drummer, producer en songschrijver, geboren in 1948 in Londen. Hij begon in de jaren zestig als drummer en werkte in de jaren zeventig vooral in Duitsland. Hij speelde in het Panik Orchester van Udo Lindenberg, deed percussie voor Amon Düül II en was een van de drukst bezette studiodrummers van het land. Zo kwam hij terecht in de kring rond de Münchense discoproducer Giorgio Moroder. Hij speelde op platen van Donna Summer, waaronder Bad Girls, op No. 1 in Heaven van Sparks en op Call Me van Blondie. Ook werkte hij mee aan de vroege albums van Boney M.

Muziek en doorbraak

Onder invloed van Moroder ging Forsey zelf experimenteren met elektronica en Europese dansritmes. Zijn soloalbum Dynamite (1981) werd geen succes, maar als producer brak hij snel door. In 1982 produceerde hij het debuutalbum van Billy Idol en Primitive Man van Icehouse. Op Rebel Yell (1983) van Idol mengde hij synthesizerpop met punk en zware gitaren. Met Moroder en Irene Cara schreef hij Flashdance... What a Feeling, dat in 1984 een Oscar won. Daarna schreef hij mee aan The Heat Is On voor Beverly Hills Cop en het titelnummer van The NeverEnding Story.

Invloed

Zijn bekendste lied is Don't You (Forget About Me) uit de film The Breakfast Club (1985). Het werd aan verschillende artiesten aangeboden voordat Simple Minds het opnam en er wereldwijd een hit mee had. Forsey laat zien hoe de discostudio's van München de popproductie van de jaren tachtig vormden: strakke ritmes, synthesizers en een krachtig, radiovriendelijk geluid.

Luisteren

Discografie

Studioalbums

• 1981Dynamite

In School of Rock

• Mixtape 8: Elektronische muziek ReaderLUISTERTIP Donna Summer I Feel Love (1977) Alleen de stem en de bassdrum, gespeeld door drummer Keith Forsey, zijn van een mens.