Enrique Jorrín

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Enrique Jorrín was een Cubaanse violist, componist en orkestleider, geboren in 1926 in Candelaria in de provincie Pinar del Río. Als kind verhuisde hij met zijn gezin naar de Havanese wijk El Cerro, waar hij de rest van zijn leven woonde. Op twaalfjarige leeftijd koos hij de viool en hij studeerde aan het gemeentelijk conservatorium van Havana. Hij speelde in het orkest van het Nationaal Instituut voor Muziek, in 1941 in de danzonera van de Hermanos Contreras en later in de charanga van Antonio Arcaño y sus Maravillas.

Muziek en doorbraak

In het begin van de jaren vijftig speelde hij in de Orquesta América van Ninón Mondéjar. Daar bedacht hij een nieuwe dansstijl die bekend werd als cha-cha-chá en voortkwam uit de danzón. Jorrín wordt daarom gezien als de uitvinder van het genre. Van 1954 tot 1958 woonde hij in Mexico, in 1964 toerde hij met zijn eigen orkest door Afrika en Europa, en vanaf dat jaar nam hij veel op voor het Cubaanse label EGREM. Tot zijn composities behoren de danzones Hilda en Silver Star en de cha-cha-chás La engañadora, El túnel en Nada para ti.

Invloed

De charanga, met viool, fluit en ritmesectie, gaf zijn muziek een licht en dansbaar geluid. Jorrín maakte het ritme eenvoudiger dan dat van de danzón, zodat ook beginnende dansers mee konden doen. Zo bracht hij een Cubaanse vorm naar balzalen over de hele wereld. In 1974 richtte hij een nieuwe charanga op met zanger Tito Gómez en pianist Rubén González. Jorrín overleed in 1987 in Havana, maar veel van zijn nummers staan nog op het repertoire van zijn orkest.

Luisteren

Genoemd in andere artikelen

• Cha-cha-chá GenreDe cha-cha-chá is een tragere en makkelijker te dansen afgeleide van de mambo, bedacht door violist Enrique Jorrín van het Orquesta América in Havana.