Enrico Caruso

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Enrico Caruso werd in 1873 geboren in Napels, in een arm maar niet berooid gezin. Zijn vader was monteur en gieterijarbeider, en ook de jonge Enrico werd eerst in de techniek gezet. Hij zong in een kerkkoor en op straat, nam zanglessen en maakte in 1895 zijn debuut in het Teatro Nuovo in Napels. Na jaren in provinciale operahuizen kreeg hij in 1900 een contract bij La Scala, waar hij onder Arturo Toscanini de rol van Rodolfo in La bohème zong.

Muziek en doorbraak

Het keerpunt kwam in 1902. In Milaan nam hij voor de Britse Gramophone Company zijn eerste reeks platen op, tien stuks, en die werden meteen bestsellers. In 1903 debuteerde hij bij de Metropolitan Opera in New York, waar hij jarenlang het middelpunt zou blijven. Puccini schreef de rol van Dick Johnson in La fanciulla del West in 1910 met zijn stem in het hoofd. Tijdens de Eerste Wereldoorlog zong hij op grote schaal voor goede doelen en leningacties. In 1921 overleed hij op 48-jarige leeftijd.

Invloed

Caruso was een tenor met een zeer breed repertoire, van lyrische tot dramatische rollen. Tussen 1902 en 1920 maakte hij ongeveer 250 commerciële opnamen. Daarmee was hij de eerste internationale opnamester: een zanger die zijn publiek niet alleen in de zaal bereikte, maar ook via de grammofoon, tot in huiskamers waar nooit een opera was gehoord. Latere uitgaven van zijn werk, zoals de verzameling Sacred Songs for the Holy Year uit 1949, laten zien hoe lang zijn stem bleef circuleren. Wie de geschiedenis van de popmuziek als geschiedenis van de opname wil begrijpen, komt bij hem uit.

Luisteren

Discografie

Studioalbums

• 1998The Magnificent Voice of Enrico Caruso
• 2007Farinetti meets Caruso