Bobby Byrd

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Bobby Byrd was een Amerikaanse soul- en funkzanger, pianist en songwriter uit Toccoa, Georgia. Hij groeide op in de kerk en zong vanaf 1952 in de gospelgroep de Gospel Starlighters. Tijdens een honkbalwedstrijd in een jeugdgevangenis ontmoette hij de jonge James Brown. Byrd zorgde ervoor dat zijn familie toezicht hield op Browns voorwaardelijke vrijlating, en zo begon een samenwerking die tot 1973 zou duren.

Muziek en doorbraak

De groep van Byrd heette inmiddels de Flames, en Brown werd eerst drummer en daarna leadzanger. Als de Famous Flames tekenden ze in 1956 bij Federal, een dochterlabel van King Records. Hun eerste plaat was Please, Please, Please. Tussen 1959 en 1964 volgden hits als Try Me, Think en Lost Someone, en de groep stond op het livealbum Live at the Apollo uit 1963. Op de platen viel de naam van Brown steeds meer op, terwijl Byrd en de anderen de koortjes en antwoorden zongen.

Invloed

In 1970 haalde Byrd de jonge Bootsy Collins, diens broer Catfish en hun band binnen toen de vaste muzikanten van Brown waren opgestapt. Met die nieuwe band nam Brown direct Get Up (I Feel Like Being a) Sex Machine op. Daarnaast maakte Byrd solowerk, zoals We Are in Love uit 1965. Zijn rol was die van de vaste partner naast de ster: hij ontdekte Brown, hield de groep bij elkaar en stond mee aan de wieg van soul en funk. In 2012 werd hij met de Famous Flames opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. Hij overleed in 2007.

Luisteren

Discografie

Studioalbums

• 1988Finally Getting Paid
• 1993On the Move (I Can't Get Enough)

In School of Rock

• Mixtape 6: Fear of a Black Planet ReaderDe basgitaar wordt bespeeld door de toen achttienjarige Bootsy Collins, de gitaar herhaalt eindeloos dezelfde korte slag, en Brown roept terwijl zijn zanger Bobby Byrd antwoordt: call & response uit de kerk, nu op de dansvloer.