Bernard Edwards

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Bernard Edwards werd in 1952 geboren in Greenville, North Carolina, en groeide op in Brooklyn. Begin jaren zeventig leerde hij gitarist Nile Rodgers kennen. Samen speelden ze in The Big Apple Band, en met drummer Tony Thompson richtten ze daarna Chic op. Edwards speelde bas en schreef en produceerde alles samen met Rodgers.

Muziek en doorbraak

Chic maakte eind jaren zeventig hits als Dance, Dance, Dance, Everybody Dance, Le Freak, I Want Your Love en Good Times. Daarnaast schreven en produceerden Edwards en Rodgers voor anderen, waarbij de muzikanten van Chic alles speelden behalve de leadzang. Zo ontstonden We Are Family en He's the Greatest Dancer van Sister Sledge en Upside Down en I'm Coming Out van Diana Ross. In We Are Family roept zangeres Kathy Sledge hem zelfs toe om zijn funky bas te spelen. Later produceerde Edwards de supergroep The Power Station, Robert Palmers album Riptide en werk van Rod Stewart en Duran Duran.

Invloed

Edwards speelde strakke, melodieuze baslijnen die net zo belangrijk waren als de melodie. Zijn bas uit Good Times werd een van de meest gekopieerde stukjes muziek ooit. Het was de basis van Rapper's Delight van The Sugarhill Gang uit 1979, de eerste rapplaat die een grote hit werd, en inspireerde Another One Bites the Dust van Queen. In 1996 overleed hij in Tokio aan een longontsteking, vlak na een concert met Rodgers. Zijn groove leeft voort in disco, funk en hiphop.

Luisteren

Discografie

Studioalbums

• 1983Glad to Be Here

In School of Rock

• Mixtape 6: Fear of a Black Planet ReaderLUISTERTIP Chic Le Freak (1978) Nile Rodgers' 'chucking' gitaar en de bas van Bernard Edwards: de groove die Rapper's Delight later leent.