Ain’t but the One Way

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Werk

Ain’t but the One Way · Ain't but the One Way is het tiende en laatste studioalbum van Sly and the Family Stone, uitgebracht door Warner Bros. in september 1982. Het begon als samenwerking met George Clinton, een vervolg op het gastoptreden van Sly Stone op het Funkadelic-album The Electric Spanking of War Babies uit 1981. Tijdens het werk kregen Clinton en Funkadelic ruzie met Warner en vertrokken. De bandleider zelf trok zich terug en was onvindbaar. Producent Stewart Levine kreeg de opdracht er een afgemaakt album van te maken.

De plaat presteerde ondermaats en betekende het einde van zijn tijd bij Warner. Steve Futterman schreef in Rolling Stone dat het geen triomfantelijke terugkeer was en ook geen gênante mislukking: de funkgrooves van het klassieke geluid zijn terug, maar de maatschappelijke urgentie ontbreekt. In 2001 bundelde Rhino dit album en Back on the Right Track.

Luisteren

Tracklijst

1. 1L.O.V.I.N.U.4:40Apple Music ↗
2. 2One Way4:27Apple Music ↗
3. 3Ha Ha, Hee Hee3:45Apple Music ↗
4. 4Hobo Ken2:40Apple Music ↗
5. 5Who in the Funk Do You Think You Are4:36Apple Music ↗
6. 6You Really Got Me3:53Apple Music ↗
7. 7Sylvester0:45Apple Music ↗
8. 8We Can Do It3:45Apple Music ↗
9. 9High, Y'all5:46Apple Music ↗

Fragmenten van 30 seconden via Apple Music. Beluister het hele album op Apple Music ↗

Bronnen

1. Wikipedia (en): Ain't but the One Way