Steve Howe
Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest
Steve Howe werd in 1947 geboren in Holloway, in het noorden van Londen. Hij is gitarist. Hij speelde in de Syndicats (vanaf 1964), in Tomorrow (vanaf 1965) en in Bodast (vanaf 1968). In 1970 trad hij toe tot Yes, als vervanger van Peter Banks. Hij bleef tot de eerste ontbinding van de band in 1981, keerde terug van 1990 tot 1992 en sloot zich in 1995 opnieuw aan. Hij is het langst zittende lid van Yes.
Muziek en doorbraak
Howe speelt vooral een Gibson ES-175, die hij al tientallen jaren gebruikt. Zijn solonummer Clap staat op The Yes Album en Fragile. Hij schreef Roundabout mee met Jon Anderson, waarvoor ze een BMI Award kregen. In 1975 verscheen zijn eerste soloalbum, Beginnings, gevolgd door onder meer The Steve Howe Album (1979), Turbulence (1991) en Love Is (2020).
Invloed
In 1981 was hij medeoprichter van Asia. Hij vertrok in 1983, keerde terug voor Aqua (1992) en speelde van 2006 tot 2013 opnieuw mee. In 1985 vormde hij met Steve Hackett de groep GTR, die in 1986 een titelloos album uitbracht. In 1988 volgde Anderson Bruford Wakeman Howe. In 2017 werd Howe met Yes opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. Zo was hij in vier groepen actief die een rol speelden in de Britse rock van de jaren zeventig en tachtig: Yes, Asia, GTR en ABWH.
Luisteren
Discografie
Studioalbums
- 1975Beginnings
- 1979The Steve Howe Album
- 1981The Bodast Tapes
- 1988Transportation
- 1989Seraphim
- 1991Turbulence
- 1993The Grand Scheme of Things
- 1995Voyagers
- 1996Homebrew
- 1998Quantum Guitar
- 1999Portraits of Bob Dylan
- 2000Homebrew 2
- 2001Natural Timbre
- 2001The 3 Ages of Magick
- 2002Masterpiece Guitars
- 2002Skyline
- 2005Homebrew 3
- 2005Spectrum
- 2008Motif Volume 1
- 2010Homebrew 4
- 2011Time
- 2013Homebrew 5
- 2016Homebrew 6
- 2017Nexus
- 2017Nexus
- 2020Love Is
- 2021Homebrew 7
- 2022Lunar Mist
- 2023Motif, Volume 2
- 2024Guitarscape