Kenney Jones
Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest
Kenney Jones werd in 1948 geboren in Whitechapel, Londen. Hij is drummer van Small Faces, Faces en The Who. Hij was een van de oprichters van Small Faces, in 1965, een van de bands van de Britse mod-beweging.
Muziek en doorbraak
Met Small Faces had hij hits als Sha-La-La-La-Lee, All or Nothing, Itchycoo Park en Tin Soldier. Hun albums zijn onder meer There Are But Four Small Faces (1968) en Ogdens' Nut Gone Flake (1968). Toen Steve Marriott in 1969 vertrok, kwamen Rod Stewart en Ronnie Wood erbij en werd de groep Faces genoemd. Jones bleef tot de band eind 1975 uiteenviel. Ze maakten vier studioalbums, First Step, Long Player, A Nod Is As Good As a Wink... to a Blind Horse en Ooh La La, en een live-album.
Invloed
Na de dood van Keith Moon in september 1978 vroegen Pete Townshend en manager Bill Curbishley Jones om bij The Who te komen. Hij speelde op Face Dances en It's Hard en op tournees van 1979 tot 1982, en trad in 1985 met de band op bij Live Aid. In 1989 nam Simon Phillips zijn plaats over. In 1991 richtte hij met Paul Rodgers The Law op. In 2012 werd hij als lid van Small Faces en Faces opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. In 2018 verscheen zijn memoires Let the Good Times Roll: My Life in Small Faces, Faces, and The Who.