Joe Lovano

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Joe Lovano

Geboren	1952, Cleveland
Genre	Neotraditionele jazz (Young Lions), Cool jazz en modale jazz
Studioalbums	41 (1986–2026)
Bekende werken	Solid Steps, Landmarks, Sounds of Joy, From the Soul, Universal Language
Beïnvloed door	John Coltrane, Dizzy Gillespie

Joe Lovano is een Amerikaanse jazzmusicus, vooral tenorsaxofonist, geboren op 29 december 1952 in Cleveland, Ohio. Zijn vader, tenorsaxofonist Tony Big T Lovano, bracht hem jazz bij. Hij begon op zesjarige leeftijd op altsax en stapte rond zijn elfde over op tenor. Hij studeerde aan het Berklee College of Music.

Muziek en doorbraak

Hij speelde met Jack McDuff en Lonnie Smith, drie jaar bij het orkest van Woody Herman en daarna in de bigband van Mel Lewis in New York. Halverwege de jaren tachtig speelde hij in een trio met Bill Frisell en Paul Motian. In 1990 tekende hij bij Blue Note. Daar verschenen onder meer Rush Hour, Tenor Legacy, 52nd Street Themes en Quartets: Live at the Village Vanguard, dat door Down Beat werd uitgeroepen tot jazzalbum van het jaar.

Invloed

Later formeerde hij Us Five (2008) en nam hij Bird Songs (2011) en Cross Culture (2013) op. Hij stapte over naar ECM, waar Arctic Riff (2020) verscheen. De documentaire Lovano Supreme (2023) belicht zijn Siciliaanse wortels. Lovano houdt de traditie van bebop en hardbop vast en speelt tegelijk met jongere spelers en in uiteenlopende ensembles.